تلاش همگانی نیازی که ضرورت آن کمتر احساس شده است

برای رسیدن به شاخص‌های توسعة اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشورمان پس از انقلاب اسلامی چهار برنامه را پشت سر گذاشته است و اکنون در فرایند اجرای برنامة پنجم هستیم. نگاهی به اهداف این برنامه‌ها حاکی از این است که ما بایستی خیلی زود مقدمات توسعة همه‌جانبه را پشت سر می‌گذاشتیم اما واقعیت چیز دیگری است. بنده در اینجا نمی‌خواهم به این موضوع که چرا برنامه‌های توسعه موفقیت کامل نداشته‌اند بپردازم زیرا نه دانش این کار را دارم و هدفم این است. من در اینجا می‌خواهم بحثی را با شما مطرح کنم و آن مسئولیت تک تک افراد جامعه برای تلاش و کوشش در انجام وظایف است. بسیاری از افراد این اعتقاد را دارند که توسعه و پیشرفت کشور که کار ما نیست، کار دولت است و ما نمی‌توانیم در این زمینه نقش اثرگذاری داشته باشیم. این نوع نگاه باعث شده در بسیاری موارد مردم دولت را تنها گذاشته و خود را از گردونه کنار می‌کشند و به نوعی کنار گذاشته می‌شوند. بزرگترین آسیب این امر گسترش دامنة کارهای دولت و افزودن به هزینه‌ها است. اگر هر یک از ما خود را جزئی از پازل بسیار بزرگ توسعه کشور بدانیم آنگاه نقش پررنگ و اثرگذار تک تک افراد جامعه در این رهاورد برجسته می‌شود. اگر بندة نوعی وظایفم در قبال جامعه و محیطی که در آن زندگی می‌کنم را به درستی انجام دهم و این نگاه بر کارم حاکم باشد که من جزئی از جامعة بزرگ ایران هستم و کار و تلاش من در پیشرفت کشور نقش دارد، می‌توان امیدوار بود که تلاش همگانی زمینه‌ساز تحولی بزرگ شود. ایجاد این باور البته دشوار و نیازمند آموزش و تقویت فرهنگ کار برای آینده کشور است. در بحث دربارة این موضوع مشارکت کنید و مطمئن باشید ما می‌توانیم.

در پناه پروردگار    

/ 1 نظر / 4 بازدید
علي

تلاش خوبه ولي به شرطي كه زمينه براي تلاش كردن هم فراهم باشه.